czwartek, 14 lipca 2016

LVL UP

Muzyka.
Towarzyszy nam w wielu chwilach. Nieraz koi nasze nerwy a raz pozwala odpłynąć i oderwać się od rzeczywistości, ale czy kiedykolwiek myśleliście o jej przesłaniu?
Słuchając muzyki bierzemy pod uwagę rytm, głos wokalisty, rzadko skupiając się na tekście.
Nie zdajemy sobie sprawy jak ona na nas wpływa.
Każdy dźwięk i każde słowo oddziałuję na nasza psychikę.
Słuchając piosenek o cierpieniu , odtrącaniu , nienawiści zaczynamy zagłębiać się w nużącej melancholii.
Chcesz przykład ? ;
Słuchając grunge , rocka, post grunge , nu metalu , metalu itp zaczynamy popadać w smutek. Nie od razu lecz stopniowo, czujemy jakbyśmy tonęli w smutku i nie możemy nic na to poradzić.
Chcemy się odciąć , nic nie robić, bo po co żyć.
Na tym polega moc muzyki.
W pewien sposób ona może nami manipulować- naszymi przekonaniami , myślami , działaniami i emocjami.
To zaskakujące, że taka drobna rzecz może  namieszać nam w życiu nie uważacie ?
I nie ważne że powiecie że jesteście na to odporni, bo prawda jest, że jesteście tylko ludźmi i wasza psychika nie jest też niepokonana.
Kiedyś twoje mury mogą zostać zburzone, a psychika okaże się słabsza niż ci się wydaje.
Muzyce zawsze się ulega.



czwartek, 7 lipca 2016

No Future

Dużo ostatnio myślałam o przyszłości.
O tym kim będę, z kim będę czy będę szczęśliwa.
Myśl o przyszłości zaczęła mnie przerażać, bo dokąd mnie zawiedzie to co teraz robię.
Strach przed dorastaniem, odpowiedzialnością i samodzielnością zaprzątała  moją głowę.
Jak to będzie, gdy będę miała męża i [może] dzieci. Czy to będzie koniec mojego samospełnienia?
Powoli ,powoli zbliżam się do odkrycia tego i pomimo, że mam przed sobą jeszcze długą drogę muszę się zacząć wpasowywać w życie dorosłych- jeżeli chce sobie dać rade w przyszłości.
Nie chcę dorastać, chciałabym być jak najdłużej dzieckiem.
Czas dziecięcy jest taki beztroski, kolorowy, optymistyczny.
Czas młodzieżowy (?) jest całkowicie inny. Inne problemy, inne spojrzenie. Wiele z nas widzi wszystko pesymistycznie lub realistycznie.  Zdarzają się osoby patrzące optymistycznie.
Skoro wszystko tak przemija to jak będąc dorosłymi  będziemy patrzeć ?
Optymistycznie, pesymistycznie czy realistycznie ?
Yhhh wszystko wiąże się z myślą o przyszłości.
Tak trudno mi to wszystko zrozumieć, a może po prostu udaje że nie rozumiem , bo wole nie rozumieć.
Dopiero dziś słuchając muzyki doszłam do wniosku, że nie ważne co zrobię życie będzie szło dalej.
Będę dorastała, będę miała dzieci, po mimo męża, będę mogła się spełniać- bo ślub nie oznacza końca marzeń.
Pomimo trudu w zaakceptowaniu tego doszłam do wniosku, że zawsze będę sobą i zawsze dam radę - bo będę miała kogoś obok siebie.
Też mieliście takie chwile zwątpienia, strachu ?
Może się tym podzielicie , czasem warto coś z siebie wyrzucić.